Idool 2004

(gepubliceerd december 2004, in volle Idool-periode)

Het einde van het jaar nadert alweer met rasse schreden. Dat zie je her en der met het verschijnen van allerhande lijstjes waarop je kan stemmen voor de knapste, slimste, handigste of schoonste mens van Vlaanderen.
Het is natuurlijk nog wat vroeg, we moeten eerst nog door de Sint en Kerstperiode.

Toch durf ik mij er nu al aan te wagen om U een lijstje voor te schotelen met onze persoonlijke “Idolen”. Het enige criterium is dat de geselecteerde mensen in het verleden of in 2004 een positieve bijdrage moeten geleverd hebben aan de opbouw of de voortgang van ons bedrijf. En, laten we vooraf duidelijk zijn, de zangtalenten tellen (voor sommigen gelukkig) niet mee. De volgorde hierna is niet belangrijk, de inzet wel.

Om te openen draag ik U mijn boekhouder Bart en zijn team voor die al onze facturen catalogeert en inschrijft, en van wie uiteindelijk verwacht wordt dat hij zorgt dat wij niet te veel belastingen moeten betalen. Daartoe is hij zelfs bereid om in zijn verlof met ons dossier bezig te zijn. In hetzelfde kantoor huist An, die ik soms mijn persoonlijke milieuactiviste durf te noemen, en die ons moeilijke dossier voor een nieuwe milieuvergunning foutloos wist rond te krijgen.

Voor moeilijke bevallingen en treurende koeien doen wij een beroep op dierenartsen Dirk en Bert, die met hun scherpe blik en een koffer vol toverdrankjes al het mogelijke doen om onze dieren weer fris in de benen te krijgen.

Koeien gemakkelijk en veel melk doen geven is de missie van bedrijfsadviseur Eddy en zijn BAM-team, daarbij laat ik mij nog commerciële woordjes influisteren door Marleen en Sandra, en soms ook door Jan en Kurt.

Al die koeien moeten ook eten hebben en daarvoor staat de loonwerker klaar met zijn ronkende machines. Gras, maïs of stro, even een afspraakje maken met Gratienne, en Patrick raapt het allemaal op en spuwt het netjes versneden weer uit en brengt alles mooi thuis op zijn plaats. Zelfs als de zon achter donkere wolken verdwijnt is hij niet te beroerd om een halve nacht door te werken.

Mooie koeien geven lekkerder melk, dus Daniel keurt alle koeien met en zonder showallures, bezorgt hen een passende date met de stieren van Jan, en Reginald maakt met de medewerkers van VRV dat alles administratief op wieltjes loopt.

Maar er moeten soms ook dieren verkocht worden , en ik laat me vertellen dat Luc en Stefaan de beste prijzen neertellen voor koeien en kalveren die ons bedrijf moeten verlaten.

“Praten werkt”, zeggen ze bij de bank van Mark, gelukkig blijft het niet bij praten alleen, en staat landbouwadviseur Daniel ons bij met raad en daad.

Goede raad is niet duur, maar om de slogan “word boer” te kunnen uitvoeren hadden wij gelukkig de beste consulenten van BB, met als koptrekker Mark en vervolgens Isabelle, Oscar en momenteel Jan. Zij kunnen de vinger op de zwakke plek leggen aan de hand van de bedrijfsboekhouding, met altijd heldere adviezen erbij geleverd.

Wanneer wij al eens op reis trekken kunnen wij met een gerust hart het melken overlaten aan Stefaan, maar ook op andere piekmomenten kunnen wij altijd een beroep doen op goede collega’s zoals Frederik, Danny of Leon, of zelfs buurman Peter na zijn drukke dagtaak. Ook hier blijkt een goede buur veel beter dan een verre vriend.

Ook Krista staat er niet alleen voor, in de melkverwerking staat Gerda haar bij voor het vullen van de potjes met lekkere melkproducten, of het verzorgen van de kaas.

Dankzij Luc in de gemeente-administratie en Daniel als Schepen voor Landbouw verkregen wij de ‘ruimte’ om in de toekomst wat stallen aan te passen en het erf te verharden, en door tussenkomst van de VLIF-medewerkers krijgen wij ook daar het broodnodige duwtje in de rug.

Gelukkig hebben Krista en ikzelf nog onze beide ouders die ons bijstaan met wijze raad en waar mogelijk nog een kleine daad en die ons steunen in al onze ondernemingen.

Als je niet van Jabbeke bent, of ons persoonlijk niet zo goed kent, zullen al die namen van onze “Idolen” je natuurlijk weinig zeggen, maar voor ons zijn dat de mensen die in de voorbije 16 jaar ons bedrijf hebben helpen maken.
Ik twijfel er niet aan dat elke andere ondernemer al die namen gerust kan aanpassen aan zijn situatie. Maar nog anders dan een bakker of een beenhouwer, zijn wij een deel van een ketting waarbij wij een inkomen bezorgen aan heel wat gezinnen in Vlaanderen (zie hierboven), en tegelijk zorgen wij voor lekker voedsel en onderhouden het landschap tot wat het is.
Aan al onze “Idolen” die daaraan hebben meegewerkt zeg ik : bedankt, en volgend jaar doen wij het samen nog beter !

Dit is de link naar Dagboek 7 op Boerenblog

Nu even niet ….

(gepubliceerd september 2004)

Het is nog altijd een mooie nazomer en alhoewel de versgekalfde koeien al serieus bijgevoederd worden lopen ze nog enkele uren buiten op de weide, al was het maar om de benen te strekken of het landschap te versieren. Het merendeel van onze graasweiden ligt aaneengesloten rond het bedrijf, maar voor een tweetal hectares moeten ze toch een landelijke weg oversteken.
Bij deze handeling ’s morgens en ’s avonds kom ik dan regelmatig in kontakt met mijn buurman. Zijn 2-jarige zoon is namelijk verzot op koeien en traktoren. Dat heeft hij dan wel met de paplepel binnengekregen want vader werkte vroeger meer dan 10 jaar als vaste hulp bij een grote loonwerker in de streek, en sedert enkele jaren met een Catterpilar rupskraan, veelal aan het strand van Oostende. Dat levert natuurlijk bijwijlen oude avonturen en sappige verhalen op.

Onlangs vroeg hij mij geïnteresseerd of het druk was op de boerderij. Wij waren elkaar ‘s morgens om 5 uur tegengekomen terwijl ik de koeien ophaalde en hij naar zijn werk vertrok. En ’s avonds om 8 uur was ik nog bezig geweest met de verreiker aan de sleufsilo’s om eten te mengen voor de koeien.

Ik kon eigenlijk op zijn vraag niet direct een antwoord vinden. Het was op dat moment geen drukke oogsttijd met graan of stro, want dat heb ik zelfs niet . Er lag geen snede gras te drogen of er was geen maïs te hakselen, en drijfmest voeren en ploegen laat ik door de loonwerker doen.

En toch zitten onze dagen bomvol. We staan ’s morgens vroeg op, en dan vooral de maandag, want ik wil klaar zijn met melken voor ik de oudsten naar Brugge naar het internaat breng, en we willen eerst nog samen eten. Er moet ook gevoederd worden aan de koeien en jonge kalveren en er is de zorg aan de weiden en in de stallen. Hoewel ik normaal niet meehelp in de melkverwerking is het meestal wel nuttig om binnen gsm-afstand te zijn voor eventuele technische problemen. Dat is niet te plannen maar valt toch wel regelmatig voor.
Daarnaast komt nogal eens een vertegenwoordiger of voorlichter met advies, en dat gaat allemaal goed zolang ze geen verschillende mening hebben. Want je mag nog zoveel adviseurs hebben als je wil, als boer moet je finaal toch de knoop zelf doorhakken en dikwijls moeten wij dan toch nog de slimste zijn en het gezonde boerenverstand laten spreken.

Wat echter de laatste jaren nogal veel tijd opslorpt is al die administratieve zaken die elke dag moeten opgevolgd worden. Dan heb ik het over Sanitel, bankzaken, boekhouding, mestregistratie, medicijngebruik en andere. Op ons bedrijf kunnen wij veel grote werken aan anderen overlaten. Denk maar aan grondbewerking, maaien, mest voeren, hakselen of ook een gebouw plaatsen of veranderen. Die mensen kennen hun werk en doen het dan ook heel goed.
Maar voor al het dagelijkse noteren van wat ze bij de Mestbank of Sanitel of FAVV of belastingen graag zouden willen weten is er maar één persoon die altijd de eerste en de laatste moet zijn, en dat is ikzelf.
En als dat noteren dan dikwijls nog enige tastbare zin had, maar nee, meestal moet het regelmatig en stipt door ons ingevuld worden en is het enkel bij een toevallige steekproef dat alles eens uitgeplozen wordt. En pas dan maar op als er eens iets niet duidelijk is of in de verkeerde kolom staat of zelfs in de verkeerde kleur. Een ijverige ambtenaar nodigt je dan uit om het eens op de bureau te komen uitleggen, en meestal gaat het dan over een situatie van een hele tijd geleden en door de drukke opeenvolging van de activiteiten binnen het bedrijf is het moeilijk te achterhalen wat er toen juist fout gelopen is.
Let wel, deze ambtenaar is ook maar een schakel in het systeem en hij wordt zijn werk ook maar opgelegd, en gelukkig doen zij veelal binnen de beperkingen van hun job een serieuze poging om samen met jou tot een oplossing te komen.
Maar ondertussen mag je het toch maar weer uitzoeken, je beste kleren aantrekken en daar een tijdje in de wachtzaal gaan zitten en zij krijgen koffie en jij niet. En als je met je dossier bezig bent, dan weet je nog nooit of hetgeen wat je vandaag verklaart, morgen niet in een ander dossier tegen je zal gebruikt worden.

Neen, geef mij maar wat meer rust, laat ons maar weer wat ont- stressen, en gek genoeg betekent dat eigenlijk dat wij liever met onze blote handen werken aan de dieren en op het land. Zelfs een volle dag gras openschudden is voor mij eigenlijk een vorm van ontspanning, want dat is op een goeie zetel, voorzien van de frisse buitenlucht vermengd met de geur van vers hooi, luisteren naar Leen op radio Donna en genieten van het landschap rondom je.

Link naar Dagboek 6 op Boerenblog.