Mijn dagboeken in Boer & Tuinder

oktober 17, 2007

Ik zou zo graag eens “een vliegske” willen zijn.

Filed under: Luc Callemeyn — melkbrigade @ 8:11 pm

Dat heeft mijn moeder me dikwijls voorgehouden toen ik me in de jaren tachtig klaarmaakte om mij in het uitgaansleven te storten. En dat “storten” was wel letterlijk want op vrijdagavond was er de KLJ-activiteit, op zaterdag bezochten we een fuifje en de zondagavond was Het Schutttershof onze vaste stek.
Om van mijn moeder haar gezegde af te zijn hield ik haar voor dat zij als “vliegske” nooit rap genoeg kon vliegen om mij te volgen.

Dat oude gezegde spookt mij soms door het hoofd als ik mensen van buiten mijn bedrijf hoor oordelen over ons, bijvoorbeeld van een klant in onze winkel, van bekenden die we zagen op de beurs in Gent of Roeselare (kaas gekocht of net niet) of van de bezoekers aan ons bedrijf. Misschien moet ik maar beter toch niet alles horen. “Het zijn niet allemaal vrienden die lachen naar u”. (Ook een spreekwoord van mijn moeder.)

Langs de andere kant kan ik me nog wel situaties voor de geest halen waarin ikzelf wel dat “vliegske” zou willen zijn.
Zo ben ik eigenlijk razend benieuwd hoe de onderhandelingen rond dat nieuwe MestActiePlan wel verlopen. Ik kan me voorstellen dat aan de ene kant van de tafel een groepje mensen zitten die bepaalde eisen in hun hoofd hebben rond milieu en omgeving (en natuur). Of die technisch onderlegd zijn weet ik niet. Meestal gebruiken ze “de wil van Europa” als stok (of zeg maar knots) achter de deur om hun zin door te drijven. Aan de andere kant van de tafel zit een vertegenwoordiger van de boeren, en die moet er voor zorgen dat het eisenpakket niet te zwaar wordt.
Nu kunt u zich wel indenken beste lezer wat onderhandelingen zijn. U hebt wellicht al eens onderhandeld over een machine, of zat wel eens aan een (notaris) tafel om een stuk grond aan te kopen. Wel, als de voorwaarden te zwaar worden, dan heft men zijn gat op, en men is weg. Beetje cru gezegd, maar zo is het.
Gaat dat in die stront-onderhandelingen ook zo? Ik bedoel maar, het is daar zeker net als bij de solden, eerst verhoogt men de eisen buitensporig (op papier), en daarna kan men afzwakken tot het er zelfs als een cadeautje uitziet. Hoe kan men zich als boerenvertegenwoordiger weren tegen de druk van Brussel?
Minister Peeters, die is niet van de domste, daar stroomt nog een beetje zelfstandigenbloed door de aders. En die heeft gedacht:” WIJ zullen geen nieuw Mestdecreet opleggen aan de boeren, we laten het hen zelf schrijven en dan vertellen we hen wel wat er verkeerd aan is”. Meteen worden ook alle problemen rond knelgevallen en uitzonderingen van tafel geveegd, de sector moet zelf maar zorgen dat alles van de eerste keer in orde is. Dan stel ik mij de vraag of die onderhandelaar van ons wel ver genoeg is gegaan.

Toen ik een paar Dagboeken geleden schreef over de aankoop van melkquotum of “gebakken lucht”, over de geplande afschaffing in 2015 en over die massa investeringen die dan in niets zullen opgaan was er een lezer die me vroeg in welke zure appel ik gebeten had toen ik dat schreef. Het zat me toen nogal hoog, en dat liet ik best wel merken in mijn tekst.

Op vandaag mag u gerust denken dat ik een liter azijn gedronken heb want de toon is er niet minder om.
Ik ben namelijk een weekje geleden mijn mestpapieren gaan invullen, en daar bleek dat ik naast mijn eigen 25 ha nog op zoek mag naar 38 bijkomende ha.
Kunt u zich dat voorstellen? Iedereen hier in de streek moet net als ik op zoek naar bijkomende hectares. En die zijn er niet. Als ik die reken aan de prijzen voor burenregeling die ik hier en daar al hoor rondstrooien, dan zal deze grap mij 200 € per koe kosten aan extra mestafzet. Dat is zo ongeveer 10 % van de omzet (niet winst!) uit melk. Puur voor de natuur. Kom maar eens met zo’n heffing af bij de werknemers, Meneer Peeters !

Bijzonder jammer vind ik dan dat iedereen die in dit dossier betrokken is moet toegeven dat nog nooit enig onafhankelijk onderzoek heeft aangetoond welke relatie er is tussen (tijdstip van) bemesting, grondsoort, humusgehalte, regenval en uiteindelijk het gehalte aan reststikstof in de bodem.
Dan vind ik dat de overheid al vanaf de groene minister Vera Dua tot op vandaag een ferme steek heeft laten vallen en hun nieuwe mestdecreet op drijfzand hebben gebouwd. En het is de boer die erin zal wegzakken.

Maar, wie ben ik als Dagboekschrijver om nu en dan eens een prikje uit te delen. Een “vliegske” zoals ik, die overal een beetje zijn neus insteekt, moet ook opletten.
Niet zelden klapt men wild in de handen waar een vlieg voorbij komt (meestal niet van blijdschap) en soms staat aan het einde van de rit iemand met een vliegenmepper klaar die met een zelfvoldane kreet het “vliegske” plat klopt.
Zo, die zal niet meer steken.

Link naar Dagboek 20 op Boerenblog

Advertenties

Geef een reactie »

Nog geen reacties

RSS feed for comments on this post. TrackBack URI

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

Blog op WordPress.com.

%d bloggers liken dit: