Mijn dagboeken in Boer & Tuinder

februari 8, 2008

Een andere kijk op de fruitteelt

Filed under: Kris Van der Velpen — melkbrigade @ 12:00 am

De fruitteelt staat tegenwoordig weer eens in de spotlights. Wie zich op zondagavond nog wakker kan houden, kan kijken naar de avonturen van Roger Hendrickx en zijn familie. Voor wie het verhaal van de serie Katarakt nog niet kent, Roger is een fruitteler in Haspengouw. Hij was zeker geen manager zoals we dat vandaag allemaal wel wat moeten zijn. De man had er eigenlijk een boeltje van gemaakt maar het bedrijf werd gered door zijn schoondochter, die wel dacht te weten hoe ze een bedrijf moest runnen. Er waaide een frisse wind door het bedrijf en ze konden meteen beginnen uitbreiden, zodat twee families ervan konden leven. Soms overschat de schoondochter zichzelf wel eens en dan wankelt het hele bedrijf. Vooral handel drijven in het buitenland is niet zo echt haar sterkste kant. Maar ja, ook in het echte leven laat een fruitbedrijf zich niet zomaar leiden en sta je regelmatig voor verrassingen, zodat je de zaken al eens moet herschikken. Als je dan zelf ook nog eens handel gaat drijven, moet je al heel goed weten waar je mee bezig bent en heel sterk in je schoenen staan.
Persoonlijk vind ik het verhaal en de reeks niet slecht. De fruitteelt komt eens in beeld en de mensen zien wat er vandaag zoal leeft tussen de fruitbomen. Het is natuurlijk een verhaal, een heel stuk fictie dus, al beweerde de producer onlangs op de viering van 20 jaar Fruitteeltnieuws dat elk feit ooit ergens in het echt gebeurd is. Die mens zijn beroep bestaat uit het maken van verhalen waar mensen naar kijken – de heilige kijkcijfers, weet je wel. Er komen dus ook al eens enkele bedscènes en wat sensatie aan te pas, kwestie van de mensen te doen kijken. Als je op tv zou uitzenden hoe ik hier sta te snoeien of hoe we een hele dag in de regen bomen aan het planten zijn, zou je de mensen geen dertien weken geboeid voor de buis kunnen krijgen. Op tv heb je sensatie nodig, kleurlingen die gaan vluchten voor de controle, spuitmachines die te veel van stal gehaald worden, beregeningen die stuk gaan en noem maar op. Sommige zaken – zoals het sproeien en de tewerkstelling – waren volgens mij beter niet aan bod gekomen. De fruitsector heeft zware inspanningen geleverd om zich in orde te stellen met elke wetgeving die ons opgelegd werd. Dan moet je op tv niet afkomen met illegale plukkers, want dat tijdperk ligt allang achter ons. Zo kwam ook eens ter sprake dat iedereen te veel sproeit en dat stak mij echt wel tegen. Beide fouten zijn achteraf wel rechtgezet en er werd getoond hoe men wel correct kan werken.
Wat de meeste kijkers niet weten, is dat de serie ook moet dienen als promotie voor de provincie Limburg. Wie na dertien afleveringen nog geen fruitteelt genoeg gezien heeft, moet maar eens afzakken naar het mooie Haspengouw. Blijkbaar speelt Limburg zijn fruitteelt nu uit als sterkste troef. De bijdrage die de provincie leverde in de kosten om de reeks te maken, zijn bijna net zo groot als het hele budget dat men in Vlaams-Brabant aan de totale landbouw kan besteden.
Ik lees dat er in Haspengouw nu al veel logementen volgeboekt zijn voor de zomer. Er zijn Katarakttaarten, -fiets- en wandelroutes, -boeken, -soundtracks en noem maar op. Er is dus een ware hype ontstaan. De gouverneur wil de serie zelfs gratis aanbieden in het buitenland om zo nog meer toeristen aan te trekken. Ik hoorde zelfs ideeën om op sommige plaatsen bakjes met fruit te zetten, zodat de mensen nog meer kunnen genieten van al dat lekkers.

Ik wil het ook nog even over iets anders hebben. In Glabbeek was het vorige week onze jaarlijkse lichtmisstudiedag. Ik ben er altijd zeer tevreden over hoe de bedrijfsgilde Hageland Fruittelers erin slaagt om nu al vele jaren een interessant programma aan te bieden. Dit jaar kwam er zelfs een trendwatcher aan te pas. Het is ook tof om op een vrijdagavond een zaal goed vol te krijgen met alle fruittelers van onze regio. Over de precieze inhoud die de sprekers brachten, zal elders nog wel geschreven worden, maar het was zeker de moeite waard. Ik herinner me nog hoe ik als jonge gast al meeging naar een de lichtmisstudiedag. Heel wat bekende en minder bekende sprekers hebben in ons Hageland hun debuut gemaakt en de onderwerpen waren steeds toonaangevend voor wat er in de sector leeft.
Zo zie je maar dat ons kleine Hageland ook nog volop leeft. De toeristen komen hier al jaren wandelen. Een massale toeloop hebben we hier liever niet, wij werken graag zonder veel belangstelling, drinken nog graag ons pintje achteraf en weten nog wat leven is.
– Kris Van der Velpen

Advertenties

Geef een reactie »

Nog geen reacties

RSS feed for comments on this post. TrackBack URI

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

Blog op WordPress.com.

%d bloggers liken dit: