Mijn dagboeken in Boer & Tuinder

maart 17, 2008

Ik heb getwijfeld over België

Filed under: Henk van Beek — melkbrigade @ 8:24 am

Beste vrienden van het ‘Dagboek’.
Mijn literaire geweld, in de vorm van dit dagboek, ontstaat altijd gedurende de weken voordat het verschijnt. Zo had ik mij dit maal voorgenomen een louter positief stuk te schrijven, een goednieuwsshow dus, net als het leven zelf?
Nu ik dit schrijf is het 13 uur op zondag 9 maart en het weer is Vlaams – miezerig dus. Met grote regelmaat zet ik op zaterdagavond een stapje in de wereld, we leven tenslotte maar één keer. Maar gisterenavond ben ik vroeg onder de wol gegaan met de intentie van vroeg op te staan en eindelijk eens orde op zaken te brengen in mijn administratie. Dat is misschien voor velen niet het leukste werk, maar ik was van plan om te beginnen met de facturatie gezien er al heel wat afleveringsbonnen klaar lagen.
Persoonlijk hou ik wel van het maken van facturen – liever dan betalen, maar dat lijkt mij logisch. Nu moet u ook weten dat ik eind 2007 een nieuwe pc heb gekocht , onkosten u weet wel. Mijn vorige was al zeven jaar oud, antiek dus. ’t Is toch wel leuk, een iets groter en plat scherm, meer mogelijkheden, een nieuw speeltje dus. En om eerlijk te zijn, voor de prijs moet je het niet laten, of bedriegen die euro’s ons weer? Al de nodige software die belangrijk was, is overgezet op mijn nieuwe pc, ook het facturatieprogramma. En zo probeer ik dus al een tijdje facturen te maken. Eerst was er wat mis met het aansturen van de printers. Nadat er enkele IT-boys langskwamen, werd dat eindelijk opgelost. Nu bleek vanochtend dat plots de btw niet meer verrekend werd. Ik ben wel niet agressief aangelegd, maar dan zou je toch de pc met printers en heel de kus mijn … zo door het venster gooien. Och ja, problemen zijn er om opgelost te worden. Maandag nog maar eens even bellen naar de IT-boys.

Heeft u ooit als eens een trendwatcher aan het woord gehoord? Ik al meer dan me lief is. De eerste maal moet zo’n jaartje of twaalf geleden zijn, tijdens de opening van een vakbeurs in Nederland. Zoals dat vaak is met een eerste keer, is de indruk die je dan krijgt erg bepalend. De trendwatcher van dienst – een ‘Hollander’ – overspoelde ons met wat komen zou. Ik weet nog dat dit toen best wel indruk op mij maakte en ik vreesde voor de waanzin die ons deel zou worden in de toekomst: alles kon automatisch, mechanisatie, de elektronische snelwegen, gps … Lang leve de vooruitgang!
Ik moet het toegeven, er is heel wat veranderd in die twaalf jaar. Ook ik surf op het net en probeer de mechanisatie daar waar het mogelijk is door te voeren binnen ons bedrijf. Enkel die gps. Over mijn lijk dat ik dat ooit zou kopen: ik hoef geen Hyacinth Bucket naast mij in de wagen die zegt hoe ik moet rijden. Ik heb mijn gevoel voor richting, mijn routekaarten en als het echt niet lukt, vraag ik het toch gewoon ter plaatse. Maar u voelt het al komen. Enkele maanden geleden ontving ik een uitnodiging voor de opening van het nieuwe VLAM-jaar, ergens in het Museum voor de oudheid, gelegen in de buurt van de Europese wijk in Brussel. Als ik mij niet vergis, begonnen de feestelijkheden om 18 uur. Ik dus op weg met mijn 4×4 pick-up, mijn goed gevoel voor richting en dan ook nog eens een uitgeprinte routebeschrijving. Heeft u ooit als eens een mierennest van dichtbij gezien? Zo is Brussel dus ook tijdens de spits. Als je gevoel voor richting het dan even laat afweten, ben je zo een uur te laat. Ik moet toegeven dat ik erg blij was toen ik het uiteindelijk op mijn gevoel van richting toch nog gevonden had. Zie je wel dat het lukt zonder gps!
Ik wil nog wel even meegeven dat dit een van de mooiste en leukste aangelegenheden rond land- en tuinbouw was die ik ooit heb meegemaakt. Ook al heb ik jammer genoeg niet alle sprekers kunnen horen. Het was gezellig en leerrijk om op een aangename manier kennis te maken met andere mensen uit de subsectoren. Ook hier was er een trendwatcher om de toekomst te duiden, leuk. Dit keer was het wel meer een verhaal van ‘Back to Basics’, terug naar de natuur, ontsnappen aan het hectische leven. Alles moet weer echt zijn, tenminste voor diegenen die het zich financieel kunnen permitteren.
Laat ik nu een week later weer een vergadering hebben in Brussel, want ik kon het niet laten om onder een waarnemend mandaat toch weer te zetelen in de VLAM-NET-sectorgroep. Ik dacht: “In tegenstelling tot de vorige keren neem ik mijn auto in de plaats van de trein want nu ken ik Brussel toch al een beetje.” En ja hoor, weer helemaal mis met men richtingsgevoel. Geloof mij, op dat moment wil je niet bij mij in de auto zitten. Dus heeft Henk zichzelf met de feestdagen toch maar een gps cadeau gedaan. Ik schaam mij diep, maar hij heeft mij al naar leuke locaties gebracht; recht naar mijn bestemming, zonder fout.
De moraal van het verhaal? Dat is dus wat ze bedoelen met ‘Zeg nooit nooit.’ Wat zal het volgende zijn? Ik denk eraan om mezelf zo’n zware brommer te kopen. De vrijheid, weet u wel. Zou dat mijn midlifecrisis al zijn? Dat kan toch niet, dat is veel te vroeg.
– Henk van Beek

Advertenties

Geef een reactie »

Nog geen reacties

RSS feed for comments on this post. TrackBack URI

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

Maak een gratis website of blog op WordPress.com.

%d bloggers liken dit: