Mijn dagboeken in Boer & Tuinder

maart 21, 2008

Het voorjaar van 2008

Filed under: Pierre Michels — melkbrigade @ 12:00 am

Langzaam begin ik te beseffen dat dit voorjaar niet hetzelfde is als de andere. Vroeger berekenden we alles en probeerden te besparen op alle producten en op alle werkwijzen. Als we dan nog geld overhielden van de premie, waren we tevreden. Nu vlieg ik daar op los en ik koop alles wat de grond of de teelten en de boerderij nodig hebben. Kort gezegd: het heeft geen zin meer om geld op de bank te plaatsen. Je kunt niet meer verdienen dan door meststoffen, kalium, stikstof, brandstoffen, olie, touw, humus … aan te kopen. Je kan je geen betere intrest indenken. Die producten worden immers steeds zeldzamer en je hebt ze vroeg of laat toch nodig. Ik heb zelf twee treinwagontanks gekocht van 160.000 liter. Daar ga ik wel geen water in opslaan. De Franse belastingen en het ziekenfonds zullen de eerste jaren vloeken, want ik wil mijn winst (hoop ik) mooi investeren in brandstofaankopen.
Binnenkort is Frankrijk voorzitter van de EU. Vorige zomer heeft onze Franse president alle groene vriendjes van de milieubewegingen laten vergaderen over de toekomst van onze planeet. Onze Franse Boerenbond was er ook bij, maar heel wat leden hebben die vergadering niet bijgewoond omdat ze hun oogst moesten binnenhalen op dat ogenblik. Dat was ten minste officieel hun excuus, maar waarschijnlijk dachten ze eerder: “Wat kan je daar gaan doen als ze je toch allemaal de schuld geven?” Kort gezegd, onze bestuursleden hebben toen een echte stommiteit begaan en het spijt ze nu enorm om dat ze er zo weinig aandacht aan besteed hebben. Sarkozy is er ook naartoe gekomen en hij heeft alles overgeschreven, op één uitzondering na: dat kernenergie niet vervuilend is.
Binnenkort neemt Frankrijk dus het Europese leiderschap voor zes maanden over. Verwacht u er maar aan, collega’s, dat er verandering zal komen alsof er drie Vera Dua’s tegelijk aan het bewind zijn. Er lekt hier het een en ander uit. Enkele voorbeelden. Je mag er 100% zeker van zijn dat je een derde van je actieve tijd in de papieren terechtkomt. Er zullen voorlopig ook slechts 60 actieve chemicaliën overblijven – voor alle plantenziekten en alle insecten. En voor zo ver ik de Fransen ken, zullen ze de actieve stoffen overhouden die ze voor de granen en maïs nodig hebben; maar de groenteboeren, ik denk niet dat ze die hier kennen! We zullen kwaad zijn als ze die wet erdoor drukken, maar uiteindelijk zal het – hoop ik – toch in het voordeel zijn van ons allemaal.
Ik vraag mij wel af waarom ze dit niet eerst eens een jaartje in Frankrijk uitproberen. Nee, ze maken er meteen een wet van voor heel Europa. Zijn ze bang dat de Franse boeren op straat zouden komen en de rest van Europa afwijzend zal staan? Maar ja, ik ga liever naar de dokter met een zere rug dan met een ongeneeslijke ziekte.
Er is ook goed nieuws. Zo’n vijftien maanden geleden schreef ik in mijn ‘Dagboek’ over ‘La différence’ of ’t verschil tussen mijn Franse en Vlaamse premie-aanvraag. Ik loofde de Fransen voor hun eenvoud, beleefdheid en hulpvaardigheid en deed mijn beklag over de botheid, onverschilligheid en enorm gecompliceerde reuzedossiers in Vlaanderen. Godzijdank hebben ze nu langs Vlaamse kant grote verbeteringen aangebracht: ze werden minder streng op braak, ze gebruiken zelfs het woordje ‘hulp’. Voorlopig kan ik nog niet echt vergelijken met het Franse dossier, want de Belgische documenten zijn mij enorm snel toegestuurd dit jaar, wat goed is. Het enige wat ik niet graag van Franse zijde verwacht, is die 3% verplichte braak. Dat is in België ook afgeschaft, dus België 1 punt en Frankrijk 0.
In de maand mei komt er een bus Vlaamse boeren uit de streek van Philippeville op dagreis naar mij. Het is de eerste generatie, die in de jaren 50 vertrokken zijn naar Wallonië. Hun kleinkinderen spreken Frans. Naar ik hoor zijn er nu in Wallonië nog een stuk of drie verenigingen van uitgeweken Vlamingen. Ze noemen zich ‘Boerinnenbond’, want de naam ‘Boerenbond’ mogen ze ginder niet gebruiken.
Onlangs kwam de baas van de grote coöperatie bij mij langs voor nieuwe adressen van Vlaamse mestexporteurs. Ik verstond heel goed dat bij de Fransen de vraag naar mest aan het groeien is. Ik hoop dat jullie er een mooie prijsverhoging mee verkrijgen. Een verwittigd man is er immers twee waard!
In Vlaanderen hopen ze nu dat ze Franse bietenpulp zullen kunnen krijgen volgend jaar. Maar met de sluiting van Abbeville – in een redelijk grote veestreek – vrees ik dat de resterende fabrieken zeker minder bietenpulp zullen over hebben voor de Vlamingen. Ook zeer eigenaardig deze winter was dat de Vlaamse suikerfabriek mij verplichtte geen bieten meer te planten, terwijl de Franse fabriek mij voorzichtig dreigde deze quota niet te verkopen en mij bijkomende quota wilde aansmeren.

– Pierre Michels

Advertenties

Geef een reactie »

Nog geen reacties

RSS feed for comments on this post. TrackBack URI

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

Maak een gratis website of blog op WordPress.com.

%d bloggers liken dit: