Mijn dagboeken in Boer & Tuinder

november 10, 2009

Uit het leven gegrepen.

Filed under: Luc Callemeyn — melkbrigade @ 8:33 pm

Voor wie het zich nog zou herinneren: in mijn vorige Dagboek had ik het over de Mestbank die mij een boete toestuurde van bijna 10.000 € te veel. Ik kon daar toen echt niet mee lachen heb hier alle details uit de doeken gedaan. Dat ik geen gangster ben, maar dat ik op het verkeerde moment een terechte actie heb gedaan die me nu nog altijd zuur opbreekt. Het kan een ongelooflijk toeval geweest zijn, maar 3 dagen na het verschijnen van mijn Dagboek in Boer & Tuinder kreeg ik een brief van het hoofd van de Mestbank Dhr Struyf met de boodschap dat men mijn dossier zéér aandachtig zou bestuderen. Verleden week kreeg ik aangetekende bericht dat mijn bezwaar ontvankelijk werd beschouwd en dat ik binnenkort de juiste berekening zou mogen verwachten. En eerlijk is eerlijk, er waren ook verontschuldigingen bij voor de aangedane ongemakken. Wel een beetje goedkoop om zich daar zo mee vanaf te maken natuurlijk, ik vraag mij af als ik een inbreuk zou plegen ten overstaan van de Mestbank ter waarde van 10.000€ als ik er ook met een welgemeende “sorry” zou vanaf komen. Een (gedeeltelijke) kwijtschelding van mijn boete zou ik eigenlijk wel geapprecieerd hebben
Het lijkt wel alsof de zomer een tijdje heeft stilgestaan door de aanhoudende droogte. Alles in het najaar is er vlugger dan verwacht. De graangewassen werden vlot binnengehaald, de oogst van de maïs was aan de vroege kant, koeien en jongvee staan al in de stallen, er is alweer geploegd en gezaaid en straks binnen twee weken is het Landbouwsalon er al weer. Zouden we dat kunnen combineren met de pakjestijd? Als je de organisatoren van Agribex mag geloven is er van doemdenken geen sprake. Ofwel zijn die mannen grote luchtfietsers ofwel hebben ze niet echt een zicht op de agrarische markten, denk ik. Noem eens één sector waar er een fatsoenlijk inkomen als loon voor werk kan verdiend worden? Laat staan dat we dan nog zouden investeren in arbeidsgemak, efficiëntie of milieubevorderende ingrepen. Eigenlijk is het wel echt tegenstellend, de voorlichting vertelt ons dat we op het goede moment moeten investeren, en dat is meestal als de markttendensen laag zijn, dan staan we even later (meestal één tot twee jaar) klaar om geld te verdienen tegen dat het een keer goed gaat. Dit zou ook de moment moeten zijn om ons eens goed bij te scholen en nieuwe kennis op te doen. Helaas, de werkelijkheid van de lopende zaken (en de lopende rekening) dwingt vele gezinnen om nog eens een tandje bij te zetten en wat meer te presteren of wat meer dingen zelf te doen die anders zouden uit handen gegeven worden. Ook de vergaderkalender staat vol met interessante lezingen en bijeenkomsten, maar onze tijd is zo beperkt. Ik kan mij er daarbij zeer sterk aan ergeren dat men een melkveehouder om halfacht of acht uur fris gewassen in een vergadering verwacht. Vanwege steeds groter wordende afstanden zou men dan van ons verwachten dat wij om zeven uur al gedaan hebben met ons werk. Misschien kan dat bij vele anderen, maar bij mij meestal niet. Ik heb er geen probleem mee om vroeg op te staan, en misschien ’s avonds iets later binnen te zijn (rond acht uur is zowat mijn gemiddelde), als de dag dan een beetje kan ingedeeld worden met nu en dan een rustpauze. Vele melkveehouders slaan meer de richting van de automatisering en kiezen voor de robot om de koeien te melken. Wat een prachtig stuk techniek! En wat een uitgelezen manier om de boer meer “quality time” te bezorgen. Het komt mij dan ook vreemd voor dat het net deze mensen zijn die je minder op een vergadering ziet dan vroeger, hoewel ze hun tijd toch anders en beter kunnen inrichten. Andere inzichten? Andere horizonten?
In onze streek zijn een paar opendeurdagen geweest met melkveehouders die hun investering in een prachtige nieuwe stal showden aan het grote publiek. En met recht, wat een mooie en moderne en diervriendelijke bouwwerken. Dit zijn meestal boeren die in de euforie van de hoge melkprijs een toekomstvisie ontwikkeld hebben die mijn diepe respect kan wegdragen. Ik twijfel er echter niet aan dat zij gedurende het bouwtraject, en geconfronteerd met de lage prijzen, wel menige keer in hun haar zullen gekrabd hebben, voor zover zij er nog hebben. Ook wij hebben op ons bedrijf een toekomstvisie ontwikkeld, hoewel wij andere sporen volgen. Waar anderen investeren in vergroting en speculeren op groei zoeken wij het eerder in de breedte en proberen wij de zelfde liter melk op een betere manier te valoriseren. Ik denk niet dat het een kwestie is van wie nu het meeste gelijk heeft in zijn visie, de toekomst zal het uitwijzen. Men moet namelijk doen waar men toe in staat is, elk op zijn best mogelijke manier.
Al moet ik vaststellen dat ik steeds minder haar begin te krijgen , en ik vraag mij af of dit een uiting is van erfelijke factoren, van de leeftijd, of van de …..

Luc Callemeyn

Advertenties

Geef een reactie »

Nog geen reacties

RSS feed for comments on this post. TrackBack URI

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

Blog op WordPress.com.

%d bloggers liken dit: