Mijn dagboeken in Boer & Tuinder

maart 29, 2012

Nu 35 jaar ouder en 35 kg dikker

Filed under: Dagboek B&T,Luc Callemeyn — melkbrigade @ 3:34 pm

We zijn eind maart en het quotumjaar loopt ten einde. Daar zal weer niemand spijt van hebben. Het voorjaar 2011 was droog, de zomer was nog droger en de kwaliteit van het ruwvoeder maar vooral de opbrengst was ondermaats. Toch is de sector van de melkveehouderij er weer in geslaagd om tot op een paar weken geleden met een bange blik te moeten kijken op het vullen van de toegestane hoeveelheid melk die mag geleverd worden. Zit je eronder, dan heb je te weinig omzet en inkomen, zit je erboven, dan dreigt een serieuze superheffing. Hoe moeilijk het ook is om dit te passen met een stal levende dieren, toch slagen de meeste melkveehouders om dit tamelijk juist te doen. Aanpassen van ruwvoeder en krachtvoeder, aankopen of verkopen van koeien of vaarzen, het blijft soms een gokwerk. Met het afsluiten van het melkjaar moeten wij als hoeveproducenten ook nog een puzzelwerkje doen. Voor de Dienst Quotumbeheer onder ALV moeten dan ook nog de Boterboek afwerken. Dit is een omschrijving voor het document waarin wij moeten noteren wat wij allemaal verwerkt hebben. Wij zijn verplicht om dit wekelijks in te vullen. Ken je iets van boekhouding? Dan zal het volgende u welbekend voorkomen: wat zit er begin van de maand in de begininventaris, wat is er geproduceerd, wat is er verkocht, niet-verkocht, vernietigd, verbruikt in eigen huishouden en wat is de eindinventaris. Aangezien wij een groot assortiment hebben van melkproducten moeten wij dit ook voor elk product apart doen. Boter, room, volle melk, magere melk, harde kaas, volle plattekaas, magere plattekaas, volle yoghurt, magere yoghurt, roomijs, karnemelk, pudding, chocopasta, chocomousse, rijstpap, …. Zoals gezegd moeten wij wekelijks de verkochte hoeveelheden invullen, en op het eind van het melkjaar alle getallen van iedere maand optellen. Dit wordt vermenigvuldigd met voor ieder product een coëfficiënt volgens de hoeveelheid melk die erin gaat. Zodoende verschijnen er in onze Boterboek tegen het einde van het jaar ongeveer 2000 getallen, en aangezien je dit elke week moet invullen kan dit ook op elk moment via steekproef gecontroleerd worden. Bedoeling is dat het klopt met de productie van de koeien, met de leveringen aan de fabriek en de eigen verwerking. Jaja, wie schrijft, die blijft … bezig. Alweer.

Enkele weken geleden werd ik uitgenodigd voor een klasreünie van het eerste middelbaar in het St Janscollege in Meldert. Voor wie goed kan tellen, dit is 35 jaar geleden. In dit jongens-internaat tussen Leuven en Tienen kwam je terecht als je daar al kennissen had, of wanneer je bezocht werd door de reizende pater. Die had er een neus voor om zonen van boeren of zelfstandigen naar daar uit te nodigen. Ongeveer drie vierden van de leerlingen waren West Vlamingen, wij werden op zondagavond opgehaald door een bus. De eerste keer dat ik naar daar trok was voor 3 weken, daarna telkens voor 2 weken. Het was er best wel een gezellige maar strenge tijd. Ik was er niet van de braafste, maar er waren wel nog slechtere (hoorde ik later …). De grootste straffen die werden gegeven waren: klusjes opknappen, 100 bladzijden straf, of niet naar de film in het weekend. Ik ben daar 2 jaar gebleven, daarna was de roep van de landbouwschool in Roeselare groter. En nu was er dus een bijeenkomst van al die oude mannen. Het deed wel raar, om weer een naam te proberen te plakken op een gezicht. Velen waren erg veranderd, soms al wat ronder van vorm. Het was erg boeiend om te horen waar iedereen terechtgekomen is en hoe zij geëvolueerd zijn in hun werk en gezin. Frappant: bijna alle mannen waren alleen gekomen, slechts 3 hadden hun dame meegebracht. Benieuwd naar mijn tafelgenoten? Een loonwerker, een boer met gemengd bedrijf, een medewerker aan een helpcentrum, een onderhoudsingenieur, een zorgverlener, een directeur in Zwitserland met 4000 man personeel en 2 miljoen wagens onder beheer (ben ik niet jaloers van), een juwelier, twee veevoederhandelaars, een verkoper van kappersproducten, een onderhoudstechnieker in een casino, een vertegenwoordiger in “vanalles met percentjes” en een verkoper van beursaandelen. En ikzelf als kaasboertje ertussen natuurlijk. Raar hoe al deze mensen in de loop van een paar uur door gesprek en gedrag stilaan weer oude bekenden werden. We waanden ons bijna weer in de klas als 12-jarigen. De tijd van toen, gelukkig voltooid verleden tijd

Luc Callemeyn

Advertenties

Geef een reactie »

Nog geen reacties

RSS feed for comments on this post. TrackBack URI

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

Maak een gratis website of blog op WordPress.com.

%d bloggers liken dit: