Mijn dagboeken in Boer & Tuinder

juni 21, 2012

Boeren is topsport en er kan wel eens een wiel aflopen.

Filed under: Luc Callemeyn — melkbrigade @ 3:36 pm

Ik ben niet op de Innovatiedag geweest, daar werd ondernemen vergeleken met topsport. Het voorbije voorjaar kan je ook heel goed vergelijken met topsport, maar er is  wel een verschil met de kampioenen op de TV. Daar zien we meestal een startschot, een uiterste krachtinspanning en een finish, en slechts 1 gelauwerde kampioen terwijl zovele anderen ook bijna net zo goed waren. We willen niet de beste zijn, maar gewoon kwalitatief werk afleveren. Toch enkele grote verschillen met die kampioenen: wij mogen onszelf naar eigen vermogen voorbereiden op onze prestatie, wij mogen zélf het startschot geven, we mogen zélf beslissen hoe hard we lopen, en de finish is niet alleen bij het oogsten, maar wel vele maanden later als wij kwalitatief ruwvoer verstrekken aan onze koeien. Door een koud en nat voorjaar moesten wij vele lange dagen wachten tot we konden beginnen. En dan was het nog altijd een wegsnoepen van enkele mooie dagen. Op korte tijd moet er dan zodanig veel extra werk gebeuren, en het werk aan de dieren moet ook nog gewoon verdergaan.  We hadden als bijkomende opdracht dat we een nieuwe dubbele cirkelhark moesten opstarten, en dat was nog even wennen. Het hakselen verliep traag en moeizaam, en het is nu nog de discussie of dat aan de hakselaar lag of aan de massale opbrengst van het gras of aan de harkbestuurder. Iedereen loopt op zo’n moment op de toppen van zijn tenen en er worden vele lange uren gewerkt tot de maïs gezaaid is. Hebben wij in deze topsport gewonnen in onze sprint? Dat zien we later wel. Zeer merkwaardig is dat de maïs dit jaar tussen zaaien en opkomst maar zes dagen nodig had. Verleden jaar was dit zes weken, en de nodige frustratie omwille van de uitzonderlijke droogte.

Niet iedereen zal het toegeven, maar er kan ook al eens een wiel aflopen. Wij hadden eind mei een controlebezoek gepland van IKM. Door het opschuiven van de werkzaamheden viel dit juist op een maandag dat er enorm veel werk was. Er moest met 2 tractoren drijfmest gevoerd worden, ook nog vaste mest openspreiden van boxen die we nog moesten uitmesten, en onmiddellijk daarna ploegen en zaaiklaar leggen. Het was een onachtzaamheid van me dat ik die IKM controle niet afgebeld had. We hadden het ook veel te druk gehad. Toen de controleur aankwam op bedrijf heb ik gezegd dat de controle voor mij niet kon plaatsvinden, maar dat was volstrekt niet naar haar zin. Haar werkplanning moest doorgaan. Toen we een tijdje diep en zwart in elkaars ogen hadden gekeken zijn we elk onze weg gegaan. Ik heb dit voorgesteld als een geval van overmacht, en dat was ook écht zo en ik heb meteen gebeld om een nieuwe afspraak te maken. Via contacten met het bureel heb ik vernomen dat het mij 60€ boete zal kosten voor die nieuwe afspraak. Dan nemen we dat erbij.

Zelden krijg je van een controleur goede punten. Er is een checklist en als je daar 10 tot 20 slechte punten scoort op 100 dan kijkt men je aan alsof dit bedrijf meteen mag gesloten worden. De “rommelstatus”  zou Moody’s zeggen. Wij zijn nu in de examentijd van onze kinderen. Wanneer zij daar 81 % halen krijgen ze grootste onderscheiding en mogen ze direct in gelijk welk bedrijf beginnen. Hoezo? Zij hebben toch ook 20% verkeerd dan?

Voor de groepen die wij op ons bedrijf ontvangen hebben wij een Gastenboek klaarliggen. Iedereen kan daar na het bezoek zijn commentaar in schrijven. Het is echt hartverwarmend om alle lofbetuigingen te lezen, vooral aan het adres van mijn kaasboerin Krista die de groepen met veel enthousiasme rondleidt. Sommige mensen schrijven daar dingen die we van onszelf zeker niet luidop zouden durven zeggen! Dat doet nog eens deugd, en staat in schril contrast met checklijsten en controlebezoeken waar je het nooit goed genoeg doet. Benieuwd? Ons Gastenboek kan je raadplegen op onze website www.baliehof.be .

Dit is mijn achtenveertigste Dagboek. Wat gaat de tijd snel! Bij mijn volgende twee Dagboeken zou ik graag afscheid van u nemen als lezer. Stoppen aan 50, zowaar. Ik wil dan nog twee speciaaltjes voor u klaarmaken: eentje over gebeurtenissen die mij in mijn huidige beroepscarrière van bijna 30 jaar het meest ge(k)raakt hebben. En dan nog eentje over enkele mensen die ik nog even van commentaar wil voorzien. Blijven lezen dus ….

Luc Callemeyn

Advertenties

Geef een reactie »

Nog geen reacties

RSS feed for comments on this post. TrackBack URI

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

Maak een gratis website of blog op WordPress.com.

%d bloggers liken dit: